Make your own free website on Tripod.com

                   

                                                    

 

     

                                                               

    มีข่าวดีมาบอก..มีข่าวดีมาบอก...สองปีมานี้ข่าวดีมีออกมาให้บริโภคแยะและมีแนวโน้มจะแยะขึ้นเรื่อยๆ

ดัชนีชี้ไปทางบวก  หากไม่รีบคุมกำเหนิดไว้บ้างอาจจะระเบิดโป้ะ !   ส่วนข่าวเลวก็เลวแบบไม่น่าไว้วางใจ  คือที่

เลวน้อยก็เลวน้อยขึ้น  ที่เลวมากก็เลวมากลง  แต่อย่างไรก็ยังเป็นสาระให้พิจารณา  ส่วนข่าวดีที่จะนำมาบอกนี้

อยู่ในข่ายไร้สาระระดับเดียวกันกับที่วางแผงตามท้องตลาด  ทุกวันนี้ไหนๆก็บริโภคกรอกเข้าหูเข้าตาเช้าเที่ยงเย็น

อยู่แล้ว  ขอบวกเข้าอีกหนึ่งคงไม่หนักเพิ่มขึ้น  แต่ไม่แน่นะถ้าฟังกันแบบระยะยาวหน่อยก็ไม่แน่เหมือนกัน.....  

               เท่าที่เห็น   ดูเหมือนว่าคนไทยเราพร้อมอกพร้อมใจกันประหยัดเรื่องการใช้จ่ายขึ้นกว่าเก่าและทำแบบ

นี้มาห้าหกปีแล้ว  อันความสามัคคีนั้นย่อมแน่นอนว่าเป็นสิ่งดี  แต่ก็ยังมีบ้างบางคน,บางคณะที่ยังไม่ร่วมสามัคคี

ด้วย   คงมีบ้างที่ตะลอนกิน-ดื่มเบาๆ ,บ้างตระเวณใดๆเพื่อจะได้ใช้จ่ายเงิน  แต่ทั้งนี้ก็ด้วยพยามมุ่งหาคำตอบให้

กับตัวเองว่าทำไปเพราะอะไรและเพื่ออะไร โอเค นับเป็นสิ่งที่ดี  แต่ที่ดีกว่านั้นคือมีบางคนเป็นลูกจ้างเขา เคยรับ

เงินเดือนหลายอยู่  อยู่ๆก็เลิกทำงานเพราะบริษัทปิดกิจการ  แล้วท่านอาชีพที่ทำกับที่นั่นจะเอาไปใช้ที่อื่นก็ไม่ไหว

เนื่องว่ายุคนั้นยิ่งประสพการณ์เยอะนายจ้างยิ่งหลบหน้า  อันนี้ไม่ใช่ใส่ความกันลอยๆ  ไม่ใช่แค่ข่าว  มันเป็นความ

จริงอยู่เกลื่อนเมือง    พูดมากก็ไม่ดีเดี๋ยวจะดูเป็นว่าพูดมากกว่าทำ  มาเข้าเรื่องข่าวดีของพวกเรากันเลย   

               ที่จะว่าให้ฟังต่อไปนี้  มันตั้งใจทำเป็นงานเป็นการไม่ใช่กุเรื่องขึ้นมาเพื่อปลอบใจตัวเองว่าได้มีอะไรทำ

เป็นเรื่องเป็นราวแล้ว  ไม่ได้หลอกตัวเองและก็ไม่ได้ประชดโลกที่อยุติธรรม   ซึ่งเคยเห็นมันเอาแต่คิดอยู่นาน

คิดนานแต่ไม่ยักกะลงมือซะทีอาจกลัวว่าจะพบกับความจริงที่ว่ามันเอาความเกียจคร้านบวกกับความมักสบาย  มา

เหมาว่า....นี่ทำงานหนักนะลงทุนก็เยอะ  ทำไม่มีพัก  ทำทั้งวันเลย....บอกให้นะถ้าเป็นแบบนั้นจริงผมเองก็ไม่สู้หรอก  แต่ที่จะ

ขอลองทำดูบ้างก็เพื่ออยากดูว่าจะจริงหรือเปล่า   อย่าหาว่าผมเป็นทาสความอยาก ลุ่มหลงเสพย์สุขอยู่กับเรื่องกิน

หลงอยู่กับรสชาตที่เพียงผ่านลิ้นผ่านคอแล้วไหลออกโน่น....ห้องน้ำไปเลย       

               

                ที่จะมาบอกกันนี้ก็คือ "ก๋วยเตี๋ยว"  จะแนะนำร้านจำพวกจานด่วนแบบก๋วยเตี๋ยว ,ก๋วยจั้บ ข้าวหมูแดง อะไร

แบบนั้น  นี่จำใจแนะนำนะ  ไม่เสมอไปว่าที่แนะไปนี้ตัวเองต้องชอบมากกก...คือดูว่าแบบที่คนนิยม หรือแบบที่มีราย

การตามไปกิน  และโดยเฉพาะที่แบบเชลล์ควงแขนช้อย...นี่ห้ามพลาด   จะพาไปบ้างนะที่ได้รับป้ายเชลล์หรือช้อย
แต่ไม่แขวนโชว์  คงจะอ่านหนังสือไม่เป็นเลยทำให้อดรู้คุณค่าว่าภาษีที่จ่ายนั้นมีความหมายต่
อแผ่นดินที่เขายืนเหยียบอยู่  
โอเคไม่เป็นไร  คิดว่าซ่อนป้ายแล้วคนก็จะไม่รู้เฮอะๆ  เดี๋ยวก็รู้สึก จะป่าวให้ทั่วเลย..
               นั่นคือยุคนั้นยุคที่ "เชลล์ชวนชิม" สร้างเนื้อสร้างตัวให้พวกเขามาเยอะ  มาถึงยุคนี้ยุคไอทีไอทอล์คคือชิมไป
ก็บ่นไปของป๋าหมัก  เหล่ายอดฝีมือด้านปรุงอาหารอาจไม่บันเทิงนัก ไม่รู้ว่าอีจะเพียงแค่บ่นหรือจะออกอาวุธด้วย
แต่จะเป็นที่น่าหวาดเสียวกว่าสำหรับประดาพี่ๆผู้มีชนักเป็นอาวุธ   ถ้าเปิดโครงการ "ป๋าหมักชวนทักษิณ" ร่วมกันชิม 

              
x..ภารกิจครั้งนี้ไม่ใช่เพราะกิเลสเรื่องกิน  ไม่ได้บ้ากินแต่มีข้ออ้างจากใจจริงว่าเพื่อนพาไป ผู้ใหญ่พาไปกิน

มันก็เลยรู้ร้านรู้ที่และดันจำที่ได้ป้าปเลย  แถมเรียกว่ากินแล้วยังหิ้วอีก  คือมันจดช้อตโน้ตเลย  จดว่ามีที่จอดรถสะดวก

ตรงไหน  ตำหน่งแห่งที่อยู่ตรงไหนถึงกับมาร์คลงแผนที่ไว้เลยด้วยปรารถนาดีอยากเผื่อแผ่ผู้อื่น.....ตายไปคงได้ขึ้นสวรรค์

หรอกกะอีความพยามที่ใหญ่หลวงนี้.....ไม่รู้ว่าเป็นการเผื่อแผ่หรือเอานรกมาแจกกันแน่

                  เริ่มแรกสุดมันว่าจะเริ่มจากสนามหลวงซึ่งเป็นจุดเริ่มที่เป็นนิมิตรหมายดีต่อทุกๆกิจกรรม...ได้ลงหนังสือพิมพ์ก็

บ่อยเลยเชียว...คิดว่าคงเริ่มจากย่านแพร่งนราหรือสรรพสาสน์อะไรทำนองนั้น  แล้วแยกดิ่งออกไปทีละถนนว่ากันเป็นแนว

ทางยาวไปเลย แล้วค่อยคิดการณ์ใหญ่ทีละถนนทีละย่านกะว่าจะให้สุดแผนที่กทมเลย   เนื่องจากอยากให้มีอายุยืนยาว

ด้วยมั้งมันจึงได้โง่ทำกิจกรรมอะไรๆที่มันยืดเยื้อ

 

                     เชื่อเหอะกินมากสุขภาพก็จะดีมาก กินของดีแล้วสุขภาพก็จะดี  นี่คือสัจจธรรรม...ไม่รู้แปลว่าอะไร....แต่ที่

แน่นอนกว่าก็คือขออร่อยไว้ก่อน และจะขอกินแต่น้อยๆแต่จะขอกินไปนานๆ...และจะกินหลายอย่างด้วย...แบบว่าขอ

แย้ปอย่างเดียวไม่ยอมออกหมัด  ขึ้นชกไฟ้ท์นี้ภาวนาว่าขอพี่ท้องจงแข็งแรงให้มากเข้าไว้อย่าได้รู้จักคำว่าอิ่มเลยเพราะ

ร้านข้างๆนี่ก็น่ากิน .  

              เปิดตัวมุมนี้ของเว็ปออกไปไม่ทราบว่าจะมีคนร่วมซาบซึ้งหรือไม่  แต่มัวเต้นๆแย้ปๆอยู่นี่ชักเริ่มลมออกหู 
ตอนนี้เริ่มงงงง  ก็ไม่เป็นไรจะพยามงงต่อสักหลายวัน  หายงงแล้วจะลงมาชกต่อ

                                                                                                                               .......ค่ะ....