Make your own free website on Tripod.com

                               Free counter for your website. click here!!! 

           

                       หนูกับหอยมุก

    ที่สุดของหนูตัวหนึ่ง  ไม่คร่ำครึหากมีวิสัยทัศน์ยาวไกล   "พวกหนูเนี่ยนะ ควรออกไปเปิดหูเปิดตาหาความรู้และประสพ

การณ์ซะบ้างนะ"   ชักชวน อ้อนก็แล้ว..สุดท้ายก็ฉายเดี่ยว  "แล้วกลับมาจะเล่าให้ฟัง"  กล่าวอำลาท้องทุ่งถิ่นเกิดแล้วเช้า

ตรู่ก็เริ่มออกเดินทาง    พ้กหนึ่งก็เห็นจอมปลวก    "โอ..ภูเขา! มันคือภูเขา"  หนูอุทานอย่างตื่นเต้น   "เชื่อเถิดว่ายกเว้นข้าแล้ว

ยังไม่มีหนูตัวใดได้เห็นภูเขาจริงๆ  นอกจากได้ยินคำบอกเล่าเท่านั้น"   เริ่ม..บู่ แล้วซี  หนูผู้โชคดีเดินทางต่อไปได้ไม่นานก็พบ

กับบึงน้ำกว้างใหญ๋   "ทะเล..โอนี่ทะเลอันน่ารื่นรมย์ พนันได้เลยว่ายกเว้นข้าแล้วยังไม่มีหนูตัวใดเดินทางมาถึงทะเลจริงๆ  นอกจากได้ยิน

คำบอกเล่าเท่านั้น"    เลาะริมบึงไปจนถึงชายฝั่งทะเล    "โอ..นี่คือมหาสมุทรอันกว้างใหญ่รับรองได้เลยว่านอกจากข้าแล้วยังไม่มีหนูตัว

ใดเดินทางมาถึงมหาสมุทร  นอกจากได้ยินคำบอกเล่าเท่านั้น"    ขณะตื่นตาตื่นใจกับชายหาดกว้างใหญ่ก็เห็นหอยมุกจำนวนมาก

นอนอ้าปากตากแดดอยู่   "ชักหิวแล้ว..ในนั้นต้องมีอาหารรสเลิศ  นอกจากข้าแล้วคงไม่มีหนูตัวใดเคยได้กินแน่"  พอหอยมุกหุบปาก

ลงหนูก็อยู่ในนั้นแหละ

        
 

                  ...."นอกจากข้าแล้ว  พวกเอ็งคงได้ยินแต่คำบอกเล่าเท่านั้น"   ชะเออ..แล้วใครล่ะที่มาบอกเล่าให้พวกเอ็งฟัง

 

             นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า คนรู้น้อยมักเข้าใจว่ารู้มากแล้ว...จนบางทีไม่สนใจที่จะรู้มากกว่านี้แล้ว